«Միակողմանի ծնողազուրկ տղան ծառայում է Թալիշում, մայրը՝ ապրիլի1-ին, իմանալով ԼՂՀ սահմանային դեպքերի մասին, հավաքելով վերջին դրամական միջոցները, գնացել է որդուն տեսակցության, ընտանիքի երկու դստրերը սովորում են Երևանում՝ ԵՊՀ–ում և ՀՊՄՀ–ում (մանկավարժական)։ Վարձերի չմուծելու պատճառով աղջիկներին չեն թույլատրում մասնակցել քննություններին»,–լացակումած պատմեց ՄԿՀԽ–ից օգնություն հայցող հորաքույրը։
«Ընտանիքը նպաստառու է, մայրը չի աշխատում, ընտանիքի ապրուստի միակ միջոցը գյուղմթերքից ստացված եկամուտն է»,–շարունակում է նա։
Կրթության և գիտության բնագավառի մեծարգո այրեր, այս պահին առաջնագծում մարտընչողների ընտանիքներին օգնում են՝ ով ինչով կարող է։
Միթե ՞ հնարավոր չէ ձեռք մեկնել ծնողազուրկ երկու ուսանողներին, ում եղբայրը այս պահին դիրքերում է, մայրն էլ անօգնական ու ծանր հոգեվիճակում։
Անուներ չեմ նշում ՝ զուտ ուսանողուհիների խնդրանքով։
«Մարտունու կանանց համայնքային խորհուրդ»
հասարակական կազմակերպության նախագահ՝
Անահիտ Գևորգյան